Home De omgeving van Bogotá Parque Natural Chicaque: naar hoge toppen door diepe dalen
Parque Naturel Chicaque

Parque Natural Chicaque: naar hoge toppen door diepe dalen

We hadden weer eens zin om een flinke wandeling te maken. Zo een wandeling van een hele dag om onze lichamen eens flink te laten werken. Lekker actief zijn, maar ook ontspannen. Genieten van frisse lucht en mooie uitzichten. En als het even kan ook nog wat leuke activiteiten te doen. Vorig jaar maakten we kennis met een natuurpark ten zuidwesten van Bogotá. Het leek alsof we uren in het vliegtuig hebben gezeten om in zo een andere omgeving te belanden. Aangezien we destijds maar een klein stukje van al dit moois hebben gezien, besloten we hier vorig weekend een lange tocht te gaan maken. Welkom in: Parque Natural Chicaque.

 

In Chicaque wanen we ons in een wildernis van bomen, bergen, rotsen en duidelijk uitgezette paden waardoor we prima zelf kunnen rondwandelen. Er leeft hier van alles: apen, kolibries, spinnen, vlinders, paarden en vast nog veel meer. De zon komt op en geeft ons een mooi vergezicht over de bergen, de dorpjes en de felgroene bomen.

 

Hoge rotsen

Vanaf de ingang lopen we eerst een paar kilometer steil naar beneden. We vinden een paadje naar links, dat ons naar een vlindergedeelte en Pico brengt, een hoge rots midden in het park. De weg er naartoe is pittig. We klauteren over boomstronken, naar beneden over gladde stenen, wandelen over smalle paadjes. Puffend van de steile weg omhoog komen we aan bij de rots. Diverse waarschuwingen vertellen ons dat we op moeten passen: vorig jaar is hier nog een zeventienjarige jongen overleden na een val van de rots. We helpen elkaar al duwend omhoog de rots op. Als we boven komen komt ons een spectaculair uitzicht tegemoet.

 

Kolibries

Als we weer verder lopen komen we langs een struik met van die mooie rode bloemetjes. Vriendlief is al wat verder en opeens zie ik het: een kolibrie! Je kunt het je vast niet voorstellen, maar een kolibrie zien in de vrije natuur is best iets spectaculairs. Ik roep zo zacht als ik kan naar Jimmy om als de wiedeweer terug te komen om dit kleine snelle vogeltje te aanschouwen. Kolibries willen nooit stil zitten voor de foto en ook deze keer leek het niet te lukken, maar toch bleek ik per ongeluk best een mooi plaatje te hebben geschoten.

 

Vlinders

We lopen over steile paden afwisselend omhoog en dan weer naar beneden, steeds dichter naar het dal toe. Al snel komen we in het vlindergedeelte: een stukje wildernis waar prachtige felgekleurde vlinders vrij rondvliegen. Wat heerlijk om hier te lopen, zonder huisje, zonder sinaasappels om de vlinders aan te trekken, maar gewoon in de vrije natuur. Die vlinders langs ons heen, de stilte van de natuur. We genieten met volle teugen.

 

Ziplinen

We lopen verder en verder. Steeds langzamer. Want we zijn nog niet eens op de helft en de steile paden beginnen nu al hun tol te eisen. Gelukkig komen we snel aan op het middelpunt van het park: het dal. We ploffen dankbaar neer op het gras en eten en drinken onze zelf meegebrachte lunch. Vanaf hier kunnen we de kabel zien waar je hoog boven de bomen van de ene berg naar de andere kunt sjezen, enkel hangend aan een touwtje. Dat hebben we vorig jaar gedaan, wat best spectaculair was eigenlijk. Want ook al heb ik hoogtevrees en is het echt verschrikkelijk om daar hoog op een paal te staan en daar vervolgens gewoon vanaf geduwd te worden, toch is het supermooi om met hoge snelheid hoog boven het park te genieten van het uitzicht. Opeens weet je hoe een aap zich moet voelen als deze door de bomen slingert. Wat een prachtig leven moet dat zijn.

 

Een waterval

We hebben al zo’n vier uur gelopen, maar we zijn nog niet klaar. We willen namelijk ook de waterval nog zien helemaal aan de andere kant van het park. Daarom hijsen we onszelf weer omhoog en lopen we verder. Ondertussen is het ook behoorlijk warm geworden en zijn onze warme truien weer opgeborgen in de tas. Een smal modderig paadje leidt ons wederom steil omhoog en na drie kwartier komen we aan bij de waterval: een hoge muur waar met een noodgang helder water naar beneden komt denderen, dat tegelijkertijd een belangrijke drinkwaterbron is voor de omgeving. Al luisterend naar het gedonder van het drinkwater eten we ons laatste broodje.

 

Steil omhoog

We moeten terug voordat het park sluit, helemaal naar de andere kant. Uitgeput beginnen we aan deze best wel zware tocht. Als we voorbij het midden zijn, rest ons alleen nog een zeer steile weg omhoog. En ik kan niet meer. Met een snelheid van zo’n twee kilometer per uur komen we dus na bijna zes uur wandelen eindelijk aan bij de top. Mijn spieren zijn op en willen alleen nog maar rust. Maar wat wás het prachtig. En wát een spierpijn de volgende dag. Maar het is juist die helse spierpijn die ons de daaropvolgende dagen herinnert aan deze dankbare dag waarin we weer hebben genoten van elkaar én van het moois dat Colombia te bieden heeft.

 

Praktisch

Om Parque Chicaque in te komen betaal je 14000 pesos (2015) per persoon. Net buiten het park vind je een groot restaurant en ook binnen het park kun je eten. Let op: het park is hoog gelegen en de weggetjes (vooral die om weer naar de uitgang te komen) zijn zeer steil. Als je net bent aangekomen in Bogotá is het verstandig om eerst aan de hoogte te wennen voordat je deze wandeling maakt. Een andere optie is er te blijven slapen om de dag erna de steile weg omhoog te lopen. Ook kun je te paard omhoog. Je mag je eigen eten en drinken meenemen in het park en kamperen kan ook! Kijk hier voor meer informatie.


 

DEEL OF LIKE DIT ARTIKEL:

Dit is ook leuk!

39 reacties

BYE BYE 2015 – HELLO 2016! | BESABINE 30 december 2015 - 21:41

[…] wandelingen, de mango-route, Chicaque, na regen komt zonneschijn en in de Andes, hebben we gemaakt in dit prachtige land. Volgend jaar […]

Reply
Billy 15 juli 2015 - 12:56

zo’n avontuurlijke wandelingen zijn helemaal mijn ding.
Maar een beetje ver helaas om deze eventjes te gaan wandelen… 🙂

Prachtige foto’s, Sabine!

Reply
Sabine 15 juli 2015 - 19:09

Haha ja dat klopt, maar je vindt dichterbij vast ook leuke wandelingen 🙂

Reply
Zo simpel is dan geluk 14 juli 2015 - 07:31

Prachtige foto’s!!

Reply
Sabine 15 juli 2015 - 07:07

Bedankt! 😀

Reply
Peter 13 juli 2015 - 12:23

Een prachtig verhaal Sabine met hele mooie foto’s!

Reply
Sabine 13 juli 2015 - 12:26

Bedankt! 🙂

Reply
wiebie74 12 juli 2015 - 15:27

Wow, wat een ontzettende prachtige natuur! Echt indrukwekkend om te zien. Zulke wandelingen zijn misschien heel vermoeiend maar geeft je ook zoveel voldoening, vooral met zulke prachtige uitzichten!

Reply
Sabine 13 juli 2015 - 09:33

Inderdaad: megaveel voldoening haal je hieruit! Heerlijk is dat…

Reply
Irma 12 juli 2015 - 09:45

Die foto’s zijn zo jaloersmakend mooi.. wauw.

Reply
Sabine 13 juli 2015 - 09:33

Bedankt 😀

Reply
Rob Alberts 12 juli 2015 - 07:15

Een positiever verhaal ver mijn beruchte stadsdeel schrijven is ooit mijn blogdoel geweest.
Nu schrijf ik gewoon graag.

Optimistische groet,

Reply
Sabine 12 juli 2015 - 07:29

Haha dat is ook een goede ja!

Reply
iliveformydreams.com 12 juli 2015 - 02:01

Ik vind jou foto’s altijd zo mooi en inspirerend. Dat wilde ik toch even gezegd hebben. En super lief, die laatste foto<3

Reply
Sabine 12 juli 2015 - 06:52

Wat lief! Bedankt voor dat hele mooie compliment 😀

Reply
Hans en Thea de Vries 11 juli 2015 - 20:45

Wat een prachtige ervaring moet dat geweest zijn. En je hebt nu toch je kolibrie, super! Wat goed dat je ondanks je hoogtevrees aan de kabel bent gaan hangen, stoer hoor.

Reply
Sabine 12 juli 2015 - 06:51

Ja het was super! Nu mijn volgende doel: een keer een kolibrie zien (en hopelijk ook fotograferen) in Bogotá!

Reply
schrijfselsvanmij 11 juli 2015 - 16:11

Mooie wandeling, prachtige natuur! Ik heb ook het stuk over Bogota gelezen: jeetje, wat een grote stad! Ik weet erg weinig van Colombia, hoor eerlijk gezegd op het nieuws alleen de negatieve dingen (FARC, drugs), nooit iets positiefs. Fijn dat ik door het lezen van jouw blog een andere kijk krijg op een land. Wat kan bloggen toch leuk zijn 🙂

Reply
Sabine 12 juli 2015 - 06:50

Bedankt voor deze mooie reactie! Helaas draagt de media niet bepaald bij aan een positiever beeld over dit land. Één van mijn doelen van deze blog is ook die beeldvorming te draaien (op heel kleine schaal, maat toch). Het klopt wel dat er nog steeds dingen mis zijn in dit land, maar welke landen hebben wel alles perfect op orde? Bovenal is het een geweldig land om te wonen en doorheen te reizen 😀

Reply
Rob Alberts 11 juli 2015 - 15:25

Fijn dat ik even hen mogen meelopen!

Zomerse groet,

Reply
Sabine 12 juli 2015 - 06:44

😀 Bedankt!

Reply
Marion 11 juli 2015 - 10:57

Geweldig mooi weer. Dit zijn de momenten waar je graag ernstige spierpijn voor over hebt. Prachtig!

Reply
Sabine 12 juli 2015 - 06:43

Inderdaad! 😀

Reply
Els 11 juli 2015 - 07:16

Stoer hoor! Bikkels zijn jullie!
Ik mis alleen een foto van de apen!

Reply
Sabine 12 juli 2015 - 06:43

Haha bedankt! Helaas hebben we geen apen gezien, die kans is extreem klein volgens mij.

Reply
Jaixy 11 juli 2015 - 06:13

Prachtig!! Wat een mooie foto’s!
Hoe is het nu met de spierpijn?

Reply
Sabine 12 juli 2015 - 06:42

Bedankt! 🙂 Gelukkig is de spierpijn weer over! Heb er zo’n vier dagen behoorlijk last van gehad Haha

Reply
Morgaine 11 juli 2015 - 04:37

Ik wil je wat geven om te luisteren, de kolibrie is al heel lang mijn favoriete vogel, hoe ik er ooit over geleerd heb weet ik niet meer, ik was nog best jong, kind dus, toen ik leerde over de kolibrie of dit nu zo’n gek algemeen feitje van mijn eigen familie is geweest of via school en dan thuis meer te leren over… echt geen idee… En ik heb er nog nooit eentje in het echt gezien, Pocahontas is dan ook ene favo film van mij, vanwege Flit natuurlijk, hahahaha En moeder wilg 😉

Maar mijn favo groep, heeft een song gemaakt, welke ook bekend staat als de ‘Himmingbird song’ en zo prachtig is, toen ik het voor het eerst hoorde, had ik tranen in mijn ogen…

https://www.youtube.com/watch?v=s9LacR7WcdM

Oh ja, je hele verhaal en wandeling, en fotoserie is natuurlijk wederom prachtig!

<3

Reply
gerhildemaakt 11 juli 2015 - 03:38

Wauw, prachtig! Ik heb een kolobrie alleen nog maar achter glas gezien.

Reply
Sabine 12 juli 2015 - 06:40

Ja echt super mooi! 🙂 En kolibries zijn zulke leuke vogeltjes!

Reply
BySilke 11 juli 2015 - 02:00

Oooh wat een mooi verslag! Super dat je die kolibrie op de foto kreeg, zoiets zou ik dolgraag eens in het echt zien.

Reply
Sabine 12 juli 2015 - 06:39

Dankjewel! Die vogeltjes zijn zó leuk inderdaad 😀

Reply
Myriam 11 juli 2015 - 01:45

Prachtig!!!! Het enige dat me een beetje tegen zou houden is het woord spinnen, en mijn conditie natúúrlijk…

Reply
Sabine 12 juli 2015 - 06:38

Haha veel kom je er niet tegen hoor! Misschien leven er ook wel slangen, maar de kans dat je die ziet is heel klein. Conditie is wel een punt, net als de hoogte. Voor mensen die niet gewend zijn aan de hoogte is deze wandeling sowieso af te raden helaas. Je kunt natuurlijk wel altijd aan dat touw gaan hangen, daar hoef je niks voor te doen 😉

Reply
Myriam 12 juli 2015 - 07:11

Dank je vriendelijk, dat zou mijn laatste reis betekenen. Ik sterf van de schrik. En mijn conditie ja, daar zou ik behoorlijk moeten aan werken, mocht ik dat park willen bezoeken. 😉

Reply
Rob Alberts 12 juli 2015 - 07:18

Myriam, je zou conditie kunnen opbouwen met het voetmatig uitstampen van de druiven bij een Champagneboer.

Het nuttige en aangename komt dan erg dicht bij elkaar …….

Bemoedigende groet,

Reply
Myriam 12 juli 2015 - 10:26

Warempel, daar had ik nog nooit aan gedacht!!!! Idee, dank je, Rob

Thomas Pannenkoek 10 juli 2015 - 23:57

Bedankt om ons te laten meegenieten van deze jaloersmakende wandeling!

Reply
Sabine 12 juli 2015 - 06:35

Graag gedaan 😀

Reply

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Scroll Up